گروهی از کارگران اجباری که توسط نازی‌ها برای کمک به ساخت دفاع ساحلی‌شان در سال ۱۹۴۴ به کار گرفته شده‌اند، با پیاده شدن نیروهای متفقین در نرماندی در روز دی‌دی، در یک پناهگاه زیرزمینی گرفتار می‌شوند. آن‌ها انبارهای عظیمی از غذا پیدا می‌کنند، اما شمع به اندازه کافی ندارند. خاموش شدن تدریجی نور با افزایش بی‌حوصلگی، بیماری و حسادت آن‌ها در طول دوران اسارتشان همزمان می‌شود. بر اساس رمانی به نام «پناهگاه بتنی» نوشته ژان پل کلبر.